5Rəbb öyüd vermək üçün Yaqub nəslinə – İsrailə bir təlim qoydu. Ata-babalarımıza əmr etdi ki, Bu təlimi övladlarına öyrətsin.
6Qoy gələcək nəsil də bilsin, Gələcəkdə doğulacaq övladlar da Balalarına bu təlimi verə bilsin.
7Qoy ümidlərini Allaha bağlasınlar, Allahın işlərini unutmasınlar, Əmrlərini yerinə yetirsinlər.
8Qoy ata-babaları kimi olmasınlar, Çünki onlar dikbaş, üsyankar bir nəsil idi. Allaha ürəkləri dönük, Könülləri vəfasız idi.
9Efrayim övladları ox-kamanla silahlandılar, Amma döyüş günü tez geriyə qayıtdılar.
10Allahın əhdini pozanlar belə etdilər, Sənin qanunlarınla yaşamaq istəmədilər.
11Allahın işlərini, Göstərdiyi xariqələrini unutdular.
12Allah Misir torpağında, Soan bölgəsində, Ata-babalarının gözləri önündə xariqələr göstərmişdi.
13Dənizi yarıb onları keçirmişdi, Suları divar kimi saxlamışdı.
14Onlara gündüz buludla, Bütün gecə şəfəq saçan alovla yol göstərmişdi.
15Çöldə qayaları yarmışdı, İçsinlər deyə ümman kimi bol su çıxarmışdı.
16Qayadan suları sel kimi çıxarmışdı, Bu suları çaylar kimi axıtmışdı.
17Amma onlar günah etməyi davam etdirdilər, Səhrada Haqq-Taalaya qarşı üsyankar oldular.
18İştahaları artdı, yemək tələb etdilər, Ürəklərində Allahı sınağa çəkdilər.
19Allahın əleyhinə belə danışdılar: «Məgər Allah çöldə süfrə qura bilər?
20Nə olsun qayaya vuranda sular axdı, Sellər aşıb-daşdı. Görəsən O, çörək verə bilərmi? Xalqına ət verə bilərmi?»
21Rəbb bunu eşidərkən qəzəbləndi, Yaquba qarşı alovunu yerə tökdü, İsrailə qarşı hiddəti artdı.
22Çünki onlar Allaha inanmırdılar, Onun qurtuluşuna arxalanmırdılar.
23Bununla belə, uca səmaya əmr etdi, Göylərin qapılarını açdırdı.
24Onlara yemək üçün manna yağdırdı, Göylərin taxılını verdi.
25İnsan mələklərin çörəyindən yedi, Onlara doyunca yemək verildi.
26Göylərdə şərq küləyini əsdirdi, Qüdrəti ilə cənub küləyini gətirdi.
27Başlarına toz kimi ət yağdırdı, Onlara dənizdəki qum qədər quşlar göndərdi.
28Düşərgələrinin ortasına, Qaldıqları yerin ətrafına səpələdi.
29Onlar doyunca, çox yedi, İştahaları çəkən şeyləri onlara verdi.
30Lakin iştahaları qurtarmamış, Yemək ağızlarında olarkən
31Allah onlara qarşı hiddətini artırdı, Ətli-canlılarını qırdı, İsrail igidlərini vurub yerə sərdi.
32Bununla belə, günahlarını davam etdirdilər, Onun xariqələrinə inanmadılar.
33Buna görə də günlərini puç etdi, Dəhşətlə ömürlərini sona yetirdi.
34Ölənləri görüb Allahı axtardılar, Geri dönüb Allahı səylə aradılar.
35Yadlarına düşdü ki, Allah onların Qayası idi, Allah-Taala onların Satınalanı idi.
36Lakin ağızları ilə Ona yaltaqlanırdılar, Dilləri ilə Ona yalan danışırdılar.
37Qəlblərində Ona qarşı dönük olmuşdular, Əhdinə vəfasız çıxmışdılar.
38Allah isə rəhmlidir, günahı bağışlayır, Günahkarı yox etmir. Dəfələrlə qəzəbini saxlayır, Hiddətini tamamilə oyanmağa qoymayır.
39Yada saldı ki, onlar yalnız bəşərdir, Onlar əsən, geri dönməyən küləyə bənzəyir.
40Neçə dəfə səhrada Ona qarşı üsyankar oldular, Neçə dəfə çöllükdə Onu kədərləndirdilər!
41Allahı dönə-dönə sınadılar, İsrailin Müqəddəsinin xətrinə dəydilər.
42Xatırlamadılar Onun qüdrətini, Düşməndən azad etdiyi günü,
43Misirdə göstərdiyi əlamətləri, Soan bölgəsində göstərdiyi möcüzələri.
44Misirlilər sulardan içə bilməsinlər deyə Suları qana döndərib çaylardan axıtmışdı.