1Вучэньне Асафава. Слухай, народзе мой, закону майго, прыхілеце вуха вашае да словаў з вуснаў маіх.
2Разамкну мае вусны ў прытчы і вымаўлю старадаўнія прыпавесьці.
3Што чулі мы і даведаліся і бацькі нашы нам пераказалі,
4не схаваем ад дзяцей іхніх, і абвесьцім роду будучаму славу Госпада, і сілу Ягоную, і цуды Ягоныя, што Ён утварыў.
5Ён устанавіў засьведчаньне ў Якаве і паклаў закон у Ізраілі, які наказаў бацькам нашым абвяшчаць дзецям іхнім,
6каб ведаў будучы род, дзеці, якія народзяцца, і каб яны ў свой час абвяшчалі дзецям сваім,
7класьці на Бога надзею сваю, і не забываць дзеяў Божых, і захоўваць наказы Ягоныя,
8і ня быць падобным да бацькоў іхніх, роду ўпарцістага і мяцежнага, сэрцам неўладкаванага і нявернага Богу духам сваім.
9Сыны Яфрэмавыя, узброеныя, лучнікі, павярнулі назад у дзень бітвы:
10яны не захавалі запавету Божага і адмовіліся хадзіць у законе Ягоным:
11забылі дзеі Ягоныя і цуды, якія Ён нам паказаў.
12Ён перад вачыма бацькоў іхніх тварыў цуды ў зямлі Егіпецкай, на полі Цаан.
13Падзяліў мора і правёў іх празь яго, і паставіў воды сьцяною;
14і ўдзень вёў іх вобмацкам, а ўначы сьвятлом вагню;