11Eger ular: — Yür, tuzaq qurup adem öltüreyli; Yoshuruniwélip, birer bigunah kelgende urayli!
12Tehtisaradek ularni yutuwéteyli, Saq bolsimu, hanggha chüshkenlerdek ularni yiqitayli;
13Ulardin xilmuxil qimmetlik mal-dunyagha ige bolup, Öylirimizni olja bilen toldurimiz.
14Biz bilen shérik bol, Hemyanimiz bir bolsun, dése, —
15I oghlum, ulargha yoldash bolma, Özüngni ularning izidin néri qil!
16Chünki ularning putliri rezillikke yügüridu, Qolini qan qilish üchün aldiraydu.
17Herqandaq uchar qanat tuyup qalghanda tuzaq qoyush bikar awarichiliktur;
18Lékin bular del öz qénini töküsh üchün saqlaydu; Öz janlirigha zamin bolushni kütidu.
19Nepsi yoghinap ketken herbir ademning yollirining aqiwiti mana shundaq; Haram mal-dunya öz igilirining jénini alidu.
20Büyük danaliq kochida ochuq-ashkara xitab qilmaqta, Chong meydanlarda sadasini anglatmaqta.
21Kocha doqmushlirida ademlerni chaqirmaqta, Sheher derwazilirida sözlirini jakarlimaqta: —
22I saddilar, qachan'ghiche mushundaq nadanliqqa bérilisiler? Mesxire qilghuchilar qachan'ghiche mesxiriliktin huzur alsun? Exmeqler qachan'ghiche bilimdin nepretlensun?!
23Tenbihlirimge qulaq sélip mangghan yolunglardin yan'ghan bolsanglar idi! Rohimni silerge töküp bérettim, Sözlirimni silerge bildürgen bolattim.