3در آنجا، برقهای کمان را شکست. سپر و شمشیر و جنگ را، سلاه.
4تو جلیل هستی و مجید، زیاده از کوههای یغما!
5قویدلان تاراج شدهاند و خواب ایشان رادرربود و همه مردان زورآور دست خود رانیافتند.
6از توبیخ توای خدای یعقوب، بر ارابه هاو اسبان خوابی گران مستولی گردید.
7تو مهیب هستی، تو! و در حین غضبت، کیست که به حضورتو ایستد؟
8از آسمان داوری را شنوانیدی. پس جهان بترسید و ساکت گردید.
9چون خدا برای داوری قیام فرماید تا همه مساکین جهان راخلاصی بخشد، سلاه،
10آنگاه خشم انسان تو راحمد خواهد گفت و باقی خشم را بر کمر خودخواهی بست.
11نذر کنید و وفا نمایید برای یهوه خدای خود. همه که گرداگرد او هستند، هدیه بگذرانند نزد او که مهیب است.