7هستند که خود را دولتمند میشمارند وهیچ ندارند، و هستند که خویشتن را فقیرمی انگارند و دولت بسیار دارند.
8دولت شخص فدیه جان او خواهد بود، امافقیر تهدید را نخواهد شنید.
9نور عادلان شادمان خواهد شد، اما چراغ شریران خاموش خواهد گردید.
10از تکبر جز نزاع چیزی پیدا نمی شود، اما باآنانی که پند میپذیرند حکمت است.
11دولتی که از بطالت پیدا شود در تناقص میباشد، اما هرکه بهدست خود اندوزد در تزایدخواهد بود.
12امیدی که در آن تعویق باشد باعث بیماری دل است، اما حصول مراد درخت حیات میباشد.
13هرکه کلام را خوار شمارد خویشتن راهلاک میسازد، اما هرکه از حکم میترسد ثواب خواهد یافت.
14تعلیم مرد حکیم چشمه حیاتاست، تا ازدامهای مرگ رهایی دهد.
15عقل نیکو نعمت را میبخشد، اما راه خیانتکاران، سخت است.
16هر شخص زیرک با علم عمل میکند. امااحمق حماقت را منتشر میسازد.
17قاصد شریر در بلا گرفتار میشود، امارسول امین شفا میبخشد.
18فقر و اهانت برای کسی است که تادیب راترک نماید، اما هرکه تنبیه را قبول کند محترم خواهد شد.
19آرزویی که حاصل شود برای جان شیرین است، اما اجتناب از بدی، مکروه احمقان میباشد.
20با حکیمان رفتار کن و حکیم خواهی شد، اما رفیق جاهلان ضرر خواهد یافت.
21بلا گناهکاران را تعاقب میکند، اما عادلان، جزای نیکو خواهند یافت.
22مرد صالح پسران پسران را ارث خواهدداد، و دولت گناهکاران برای عادلان ذخیره خواهد شد.
23در مزرعه فقیران خوراک بسیار است، اماهستند که از بیانصافی هلاک میشوند.
24کسیکه چوب را بازدارد، از پسر خویش نفرت میکند، اما کسیکه او را دوست میدارد اورا به سعی تمام تادیب مینماید.
25مرد عادل برای سیری جان خود میخورد، اما شکم شریران محتاج خواهد بود.