124با بنده خویش موافق رحمانیتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.
125من بنده تو هستم. مرا فهیم گردان تاشهادات تو را دانسته باشم.
126وقت است که خداوند عمل کند زیرا که شریعت تو را باطل نمودهاند.
127بنابراین، اوامر تو را دوست میدارم، زیادتر از طلا و زر خالص.
128بنابراین، همه وصایای تو را در هر چیز راست میدانم، وهر راه دروغ را مکروه میدارم.
129شهادات تو عجیب است. ازین سبب جان من آنها را نگاه میدارد.
130کشف کلام تو نورمی بخشد و ساده دلان را فهیم میگرداند.
131دهان خود را نیکو باز کرده، نفس زدم زیرا که مشتاق وصایای تو بودم.
132بر من نظر کن و کرم فرما، برحسب عادت تو به آنانی که نام تو رادوست میدارند.
133قدم های مرا در کلام خودت پایدار ساز، تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد.
134مرا از ظلم انسان خلاصی ده، تا وصایای تورا نگاه دارم.
135روی خود را بر بنده خود روشن ساز، و فرایض خود را به من بیاموز.
136نهرهای آب از چشمانم جاری است زیرا که شریعت تو رانگاه نمی دارند.
137ای خداوند تو عادل هستی و داوریهای تو راست است.
138شهادات خود را به راستی امر فرمودی و به امانت الی نهایت.
139غیرت من مرا هلاک کرده است زیرا که دشمنان من کلام تورا فراموش کردهاند.
140کلام تو بینهایت مصفی است و بنده تو آن را دوست میدارد.
141من کوچک و حقیر هستم، اما وصایای تو را فراموش نکردم.
142عدالت تو عدل است تا ابدالاباد وشریعت تو راست است.
143تنگی و ضیق مرا درگرفته است، اما اوامر تو تلذذ من است.
144شهادات تو عادل است تا ابدالاباد. مرا فهیم گردان تا زنده شوم.
145به تمامی دل خواندهام. ای خداوند مراجواب ده تا فرایض تو را نگاه دارم!
146تو راخواندهام، پس مرا نجات ده. و شهادات تو را نگاه خواهم داشت.
147بر طلوع فجر سبقت جسته، استغاثه کردم، و کلام تو را انتظار کشیدم.
148چشمانم بر پاسهای شب سبقت جست، تا درکلام تو تفکر بنمایم.
149به حسب رحمت خود آواز مرا بشنو. ای خداوند موافق داوریهای خودمرا زنده ساز.
150آنانی که درپی خباثت میروند، نزدیک میآیند، و از شریعت تو دورمی باشند.
151ای خداوند تو نزدیک هستی وجمیع اوامر تو راست است.
152شهادات تو را اززمان پیش دانستهام که آنها را بنیان کردهای تاابدالاباد.
153بر مذلت من نظر کن و مرا خلاصی ده زیراکه شریعت تو را فراموش نکردهام.
154در دعوای من دادرسی فرموده، مرا نجات ده و به حسب کلام خویش مرا زنده ساز.
155نجات از شریران دور است زیرا که فرایض تو را نمی طلبند.
156ای خداوند، رحمت های تو بسیار است. به حسب داوریهای خود مرا زنده ساز.
157جفاکنندگان و خصمان من بسیارند. اما ازشهادات تو رو برنگردانیدم.
158خیانت کاران رادیدم و مکروه داشتم زیرا کلام تو را نگاه نمی دارند.
159ببین که وصایای تو را دوست میدارم. ای خداوند، به حسب رحمت خود مرازنده ساز!
160جمله کلام تو راستی است وتمامی داوری عدالت تو تا ابدالاباد است.
161سروران بیجهت بر من جفا کردند. اما دل من از کلام تو ترسان است.
162من در کلام توشادمان هستم، مثل کسیکه غنیمت وافر پیدانموده باشد.
163از دروغ کراهت و نفرت دارم. اماشریعت تو را دوست میدارم.