7Орнуңни өзүңдин жуқури җанабқа берип, униң алдида пәгаһқа чүшүрүлгиниңдин көрә, Өзгиләрниң сени төргә тәклип қилғини яхшидур.
8Алдирап дәваға бармиғин, Мабада берип, йеқиниң үстүн чиқип сени ләт қилса, қандақ қилисән?
9Йеқиниң билән муназириләшсәң, Башқиларниң сирини ачма.
10Болмиса, буни билгүчиләр сени әйипләйду, Сесиқ намдин қутулалмайсән.
11Вақти-җайида қилинған сөз, Күмүч рамкиларға тизилған алтун алмилардур.
12Қулаққа алтун һалқа, нәпис алтундин ясалған зиннәт буюми ярашқандәк, Ақиланиниң агаһландуруши көңүл қойғанниң қулиқиға яришар.
13Худди орма вақтидики томузда ичкән қар сүйидәк, Ишәшлик әлчи өзини әвәткүчиләргә шундақ болар; У ғоҗайинлириниң көкси-қарнини яшартар.
14Ямғури йоқ булут-шамал, Ялған соғатни вәдә қилип махтанғучиға охшаштур.