20Of, hadden wij de Naam van onzen God soms vergeten, Onze handen naar vreemde goden geheven:
21Zou God het misschien niet hebben geweten, Hij, die de hartsgeheimen doorgrondt?
22Neen, om Uwentwil blijft men ons wurgen, En worden wij als slachtvee behandeld!
23Sta op dan; waarom zoudt Gij slapen, o Heer! Ontwaak; blijf ons niet altijd verstoten!
24Waarom zoudt Gij uw aanschijn verbergen, Onze nood en ellende vergeten?
25Want onze ziel ligt gebukt in het stof, En ons lichaam kleeft vast aan de grond.
26Sta op, ons te hulp! Red ons om wille van uw genade!