3Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
4De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven der onderwereld sloegen over mij heen;
5De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
6Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En schreide om hulp tot mijn God. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
7Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten der bergen; Want Hij was in woede ontstoken,
8Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
9Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten;
10Hij besteeg den Cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
11Hij sloeg de duisternis als een dek om Zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent;
12En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken hagel en vurige kolen.
13En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
14Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde zijn bliksems, en joeg ze uiteen.
15Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot: Door uw dreigen, o Jahweh, Door het snuivend gebries van uw neus.
16Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
17Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
18Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
19Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
20Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
21Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
22Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
23Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard;
24Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid van handen in zijn ogen.
25Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen;
26Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig.
27Ja, Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken;
28Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
29Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
30God! Volmaakt zijn zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
31Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
32God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
33Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
34Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
35Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw rechterhand heeft mij gestut, uw goedheid maakte mij groot.
36Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
37Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen;
38Ik heb ze verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
39Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
40Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien, Mijn haters heb ik verdelgd.
41Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
42Ik vermaal ze als stof voor de wind, En vertrap ze als slijk op de straten.
43Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren, En mij aan het hoofd van de naties gesteld:
44Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar, Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
45Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.