18Бязбожны робіць справу ненадзейную, а таму, хто сее праўду - узнагарода пэўная.
19Праведнасьць вядзе да жыцьця, а хто імкнецца да ліхога, імкнецца да сьмерці сваёй.
20Агіда Госпаду - падступныя сэрцам; а падабаецца Яму, хто ў беспахібнасьці ходзіць.
21Можна паручыцца, што грэшнік не застанецца без пакараньня; а насеньне праведных уратуецца.
22Што залатое колца ў лычы ў сьвіньні, тое жанчына прыгожая і - неразумная.
23Жаданьне праведных - толькі дабро, надзея бязбожных - гнеў.
24Адзін сыпле шчодра і яму яшчэ дадаецца; а другі звыш меры ашчадлівы, і аднак жа бяднее.
25Дабрачынная душа будзе насычана, і хто напойвае іншых, той і сам напоены будзе.
26Хто хавае ў сябе збожжа, таго народ кляне; і дабраслаўляе таго, хто прадае.
27Хто імкнецца да дабра, той шукае Божае ласкі; а хто шукае благога, да таго яно і прыходзіць.
28Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе; а праведнікі, як лісьце, зазелянеюць.
29Хто разладжвае дом свой, успадкуе вецер, а неразумны будзе слугаваць мудраму.