7RAB korkusudur bilginin temeli. Ahmaklarsa bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.
8Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver, Annenin öğrettiklerinden ayrılma.
9Çünkü bunlar başın için sevimli bir çelenk, Boynun için gerdanlık olacaktır.
10Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma.
11Şöyle diyebilirler: “Bizimle gel, Adam öldürmek için pusuya yatalım, Zevk uğruna masum kişileri tuzağa düşürelim.
12Onları ölüler diyarı gibi diri diri, Ölüm çukuruna inenler gibi Bütünüyle yutalım.
13Bir sürü değerli mal ele geçirir, Evlerimizi ganimetle doldururuz.
14Gel, sen de bize katıl, Tek bir kesemiz olacak.”
15Oğlum, böyleleriyle gitme, Onların tuttuğu yoldan uzak dur.
16Çünkü ayakları kötülüğe koşar, Çekinmeden kan dökerler.
17Kuşların gözü önünde ağ sermek boşunadır.
18Başkasına pusu kuran kendi kurduğu pusuya düşer. Yalnız kendi canıdır tuzağa düşürdüğü.
19Haksız kazanca düşkün olanların sonu böyledir. Bu düşkünlük onları canlarından eder.
20Bilgelik dışarıda yüksek sesle haykırıyor, Meydanlarda sesleniyor.
21Kalabalık sokak başlarında bağırıyor, Kentin giriş kapılarında sözlerini duyuruyor:
22“Ey budalalar, budalalığı ne zamana dek seveceksiniz? Alaycılar ne zamana dek alay etmekten zevk alacak? Akılsızlar ne zamana dek bilgiden nefret edecek?
23Uyardığımda yola gelin, o zaman size yüreğimi açar, Sözlerimi anlamanıza yardım ederim.
24Ama sizi çağırdığım zaman beni reddettiniz. Elimi uzattım, umursayan olmadı.