6Erdemlinin doğruluğu onu kurtarır, Ama haini kendi hırsı ele verir.
7Kötü kişi öldüğünde umutları yok olur, Güvendiği güç de biter.
8Doğru kişi sıkıntıdan kurtulur, Onun yerine sıkıntıyı kötü kişi çeker.
9Tanrısız kişi başkalarını ağzıyla yıkıma götürür, Oysa doğrular bilgi sayesinde kurtulur.
10Doğruların başarısına kent bayram eder, Kötülerin ölümüne sevinç çığlıkları atılır.
11Dürüstlerin kutsamasıyla kent gelişir, Ama kötülerin ağzı kenti yerle bir eder.
12Başkasını küçük gören sağduyudan yoksundur, Akıllı kişiyse dilini tutar.
13Dedikoducu sır saklayamaz, Oysa güvenilir insan sırdaş olur.
14Yol göstereni olmayan ulus düşer, Danışmanı bol olan zafere gider.
15Yabancıya kefil olan mutlaka zarar görür, Kefaletten kaçınan güvenlik içinde yaşar.
16Sevecen kadın onur, Zorbalarsa yalnızca servet kazanır.
17İyilikseverin yararı kendinedir, Gaddarsa kendi başına bela getirir.
18Kötü kişinin kazancı aldatıcıdır, Doğruluk ekenin ödülüyse güvenlidir.
19Yürekten doğru olan yaşama kavuşur, Kötülüğün ardından giden ölümünü hazırlar.
20RAB sapık yürekliden iğrenir, Dürüst yaşayandan hoşnut kalır.
21Bilin ki, kötü kişi cezasız kalmaz, Doğruların soyuysa kurtulur.
22Sağduyudan yoksun kadının güzelliği, Domuzun burnundaki altın halkaya benzer.
23Doğruların isteği hep iyilikle sonuçlanır, Kötülerin umutlarıysa gazapla.
24Eliaçık olan daha çok kazanır, Hak yiyenin sonuysa yoksulluktur.
25Cömert olan bolluğa erecek, Başkasına su verene su verilecek.
26Halk buğday istifleyeni lanetler, Ama buğday satanı kutsar.
27İyiliği amaç edinen beğeni kazanır, Kötülüğü amaç edinense kötülüğe uğrar.
28Zenginliğine güvenen tepetaklak gidecek, Oysa doğrular dalındaki yaprak gibi gelişecek.
29Ailesine sıkıntı çektirenin mirası yeldir, Ahmaklar da bilgelerin kulu olur.