7Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem jego duszy.
8Słowa plotkarza są jak rany i przenikają do głębi wnętrzności.
9Kto jest niedbały w pracy, jest bratem marnotrawcy.
10Imię PANA jest potężną wieżą, sprawiedliwy ucieka do niej i jest bezpieczny.
11Zamożność bogacza jest jego warownym miastem i jak wysoki mur w jego wyobrażeniu.
12Przed upadkiem serce człowieka jest wyniosłe, a chwałę poprzedza pokora.
13Kto odpowiada, zanim wysłucha, ujawnia głupotę i ściąga na siebie hańbę.
14Duch człowieka zniesie jego chorobę, ale któż zniesie strapionego ducha?
15Serce rozumnego zdobywa wiedzę, a ucho mądrych szuka wiedzy.
16Dar człowieka toruje mu drogę i prowadzi go przed wielkich.
17Ten, który jest pierwszy w swojej sprawie, zdaje się sprawiedliwy, ale przychodzi jego bliźni i sprawdza go.
18Los kładzie kres sporom i rozstrzyga między możnymi.
19Brat obrażony trudniejszy do zdobycia niż warowne miasto, a spory są jak rygle w zamku.
20Owocem swoich ust nasyci człowiek swoje wnętrze, nasyci się plonem swych warg.
21Śmierć i życie są w mocy języka, a kto go miłuje, spożyje jego owoc.
22Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i dostąpił łaski od PANA.
23Ubogi prosi pokornie, ale bogaty odpowiada surowo.