17 I sare xale đikote na čalile. A palo adava, dešuduj korpe čedinde pe okolestar so ačhilo oto xajba.
18 A jekh dive o Isus inele korkoro ple dešuduje učenikonencar, i molinđa pe. I ked završinđa i molitva, pučlja e učenikonen: “So phenela o narodo, ko injum me?”
19 A on phende: “Nesave manuša phenena da tu injan o Jovan o Krstitelj, a nesave avera phenena da tu injan o proroko o Ilija, a palem nesave avera phenena da tu injan jekh oto avera proroci taro purano vreme kova uštino taro mule.”
20 Tegani o Isus pučlja e učenikonen: “A so tumen phenena, ko injum me?” O Petar phenđa: “Tu injan o Hrist, kole o Devel bičhalđa!”
21 A o Isus naredinđa e učenikonenđe te na vaćeren nikase dai ov o Hrist.
22 I phenđa: “Me, o Čhavo e Manušesoro, valjani but te patinav. O starešine, o šerutne sveštenici hem o učitelja e Mojsijasere zakonestar na ka prihvatinen man. O manuša ka mudaren man, ali o trito dive o Devel ka vazdel man taro mule.”
23 I o Isus vaćerđa ple učenikonenđe hem sa e narodose so inele adari: “Ko mangela te ovel mlo učeniko, nek ačhaj plo dživdipe, nek lel plo krsto taro dive ko dive hem nek phirel pala mande.
24 Adalese so đijekh kova mangela plo dživdipe te arakhi, ka našali le, a ko dela plo dživdipe zbog mande, ka ovel le čačikano dživdipe.
25 Na vredini ništa e manušese i sa i phuv ked bi ovela olesiri te na lelja o dživdipe savoi čačikano.
26 Adalese ko lađala mandar hem mle lafonendar, i me, o Čhavo e Manušesoro, ka lađav olestar ked ka irinav ki phuv ano sjaj savo ka ovel sar o sjaj mle Dadesoro hem e svetone anđelengoro.
27 A čače vaćerava tumenđe, isi nesave akalendar so terđona akate kola na ka meren đikote na dikhena o carstvo e Devlesoro.”
28 Ked nakhle sar đi ofto dive sar o Isus phenđa adava, lelja peja e Petre, e Jovane hem e Jakove i dželo ki gora te molini pe.
29 I sar ine molini pe, lesoro muj ulo averčhane hem lesere šeja ule but parne hem sjajna.
30 I dikh, nekotar ano baro sjaj iklile duj manuša, o Mojsije hem o Ilija hem lelje te vaćeren e Isuseja.
31 On vaćerde e meribnastar savo adžićeri e Isuse. Sigende ka ovel adava ano Jerusalim te šaj ovel ađahar sar o Devel so planirinđa.
32 A o Petar hem okola so inele oleja, zasuće. Ked uštine, dikhle e Isuse ano baro sjaj hem e duje manušen sar terđona oleja.
33 I ked lelje o Mojsije hem o Ilija te ciden pe e Isusestar, o Petar phenđa e Isusese: “Gospodarona, šukari amenđe akate so injam. Te ćera trin šatorja: jekh tuće, jekh e Mojsijase hem jekh e Ilijase.” Na džanđa so vaćeri.
34 Sar ine vaćeri adava, iklilo jekh oblako savo učharđa len. A o učenici darandile ked učharđa len o oblako.
35 I šundilo glaso taro oblako savo vaćerđa: “Akavai mlo Čhavo, o Pomazime! Ole šunen!”
36 I palo adava so šundilo o glaso, o učenici dikhle samo e Isuse korkore. I trainde, tegani nikase na vaćerde adalestar so dikhle.
37 Tejsato dive, ked o Isus hem o trin učenici huljile tari gora, baro narodo alo te dikhel e Isuse.
38 I dikh, nesavo manuš tari gužva lelja te vičini: “Učitelju, molinava tut te pomožine mle čhavese, adalese soi maje jekhoro!
39 O bišukar duho but puti napadini le i otojekhvar vrištini; frdela le ano grčevija hem ikljola lestar pena taro muj; uništini le hem skoro nisar na ačhaj le.
40 I molinđum te učenikonen te ikalen e bišukare duho, ali on našti ine te ikalen le.”
41 A o Isus phenđa: “O, biverakere hem rumime manušalen! Sa edobor vreme injum tumencar, a palem na verujinena. Pučav man pana kobor valjani te trpinav tumen. Ana te čhave akari!”
42 I sar o čhavoro avela ine đi o Isus, o bišukar duho frdinđa le ki phuv ano grčevija. A o Isus naredinđa e bišukare duhose te cidel pe e čhavorestar, sasljarđa e čhavore hem phenđa lesere dadese: “Ače to čhavo”.
43 Tegani sare inele začudime so dikhle e Devlesoro baro zoralipe. Sar sare čudinena pe ine zako adava so ćerđa o Isus, ov phenđa ple učenikonenđe:
44 “Šunen šukar akala lafija: Me, o Čhavo e Manušesoro, valjani te ovav predime ano vasta e bišukare manušengere.”
45 Ali o učenici na xalile so o Isus manglja te vaćeri adaleja. Adava inele olendar garavdo sar te na xaljoven le, a darandile te pučen le so adaleja manglja te vaćeri lenđe.
46 A o učenici lelje maškara pumende te raspravinen ko šaj olendar te ovel najbaro.
47 A o Isus džanđa soi lenđe ki godi, lelja jekhe čhavore, čhivđa le uzala peste
48 i phenđa lenđe: “Đijekh kova primini akale čhavore zbog maje, man primini. A đijekh kova man primini, primini e Devle kova bičhalđa man. Kova maškara tumende pes dikhela sar najtikore, ole o Devel dikhela sar najbare.”
49 A o Jovan phenđa e Isusese: “Gospodarona, dikhljam nesave manuše sar ano klo anav ikali e demonen e manušendar. Amen o učenici na mukljam lese te ćerel adava, adalese so na džala amencar pala tute.”
50 A o Isus phenđa lese: “muken le te ćerel adava, adalese so okova kova nane protiv tumende, ovi tumencar!”
51 A ked inele paše o dive e Isusesere te ovel vazdime ko nebo, ov zorale odlučinđa te džal ko Jerusalim.
52 I bičhalđa nesave manušen angla peste. I on džele i đerdinde ko nesavo gav e Samarijakoro te pripreminen le e Isusese.
53 Ali o gavutne na mangle e Isuse adalese so džande da džala ko Jerusalim.
54 A dikhindoj adava o učenici o Jakov hem o Jovan, pučle e Isuse: “Gospode, mangeja li te phena te huljel taro nebo i jag hem sa te tharel len?”
55 A o Isus irinđa pe hem phenđa lenđe da nane šukar so ađahar mislinena.