5 Чалавек мудры - дужы, і чалавек разумны мацуе сілу сваю.
6 Таму абдумана вядзі вайну тваю, і посьпех будзе пры мностве радцаў.
7 Неразумнаму мудрасьць занадта высокая; каля брамы не разамкне ён вуснаў сваіх.
8 Хто намышляе зрабіць зло, таго называюць зламысьнікам.
9 Намысел неразумнага - грэх, і блюзьнер - мярзота людзям.
10 Калі ты ў дзень бедства зьнясіліўся, дык бедная сіла твая.
11 Ратуй узятых на сьмерць, і няўжо ты адмовішся ад асуджаных на ўбой?
12 Ці скажаш: «вось, мы ня ведалі гэтага?» А Выпрабавальнік сэрцаў хіба ня ведае? Назіральнік за душою тваёю ведае гэта і дасьць чалавеку паводле ўчынкаў ягоных.
13 Еж, сыне мой, мёд, бо ён смачны, і сотавы, бо ён салодкі паднябеньню майму:
14 такое і спазнаньне мудрасьці для душы тваёй. Калі ты знайшоў яе, дык ёсьць будучыня, і надзея твая ня марная.
15 Не намышляй ліха, бязбожнік, супроць жытлішча праведнага; ня спустошвай месца спакою ягонага.
16 Бо сем разоў упадзе праведнік і ўстане; а бязбожныя тонуць у пагібелі.
17 Ня радуйся, калі ўпадзе вораг твой; і хай не весяліцца сэрца тваё, калі ён спатыкнецца.
18 Інакш убачыць Гасподзь, і не даспадобы будзе Яму гэта, і Ён адверне ад яго Свой гнеў.
19 Не абурайся ліхадзеямі і не зайздросьці бязбожнікам:
20 бо ліхі ня мае будучыні - сьветач бязбожных патухне.
21 Бойся, сыне мой, Госпада і цара; і зь мяцежнікамі ня супольнічай,
22 бо зьнянацку прыйдзе пагібель на іх; і бяду ад іх абодвух хто загадзя ўведае?
23 Сказана таксама мудрымі: зважаць на асобы ў судзе - нядобра.
24 Хто кажа вінаватаму: «твая праўда», таго праклянуць народы, таго зьненавідзяць плямёны;
25 а тыя, што судзяць справядліва, будуць любасныя, бо прыйдзе на іх дабраславеньне.